FAQ

Οι καλλιεργητές συχνά παρατηρούν μωβ μίσχους στα φυτά. Αυτοί οι μωβ βλαστοί οφείλονται σε ένα μόνο πράγμα, την ανεπάρκεια φωσφόρου.

Ο φωσφόρος είναι το δεύτερο σημαντικότερο δομικό στοιχείο για το φυτό και η ανεπάρκειά του οδηγεί σε διαφορετική χημική αντίδραση του αζώτου στο φυτό.

Αιτίες ανεπάρκειας φωσφόρου μπορεί να αποτελούν:

• Το ψύχος. Σε θερμοκρασίες κάτω των 20 ° C, ο φωσφόρος μετακινείται λιγότερο στο φυτό και σχεδόν καθόλου σε θερμοκρασίες κάτω των 17 ° C. Ο φωσφόρος απλά σταματά, οδηγώντας σε ανεπάρκεια. Συνεπώς, το φυτό αναπτύσσεται με δυσκολία σε τιμές κάτω των 17 ° C. Σημείωση: Ένα φυτό μεγαλώνει και κατά την νύχτα και η θερμοκρασία δεν πρέπει ποτέ να είναι χαμηλότερη των 20 ° C. Κάθε φορά που η θερμοκρασία πέφτει αυτό συνεπάγεται απώλειες στην τελική απόδοση.
• Πολύ υψηλό pH. Εάν το pH στο μέσο αυξηθεί πάνω από 6.0, ο φωσφόρος μειώνεται. Εάν το pH στο μέσο αυξηθεί πάνω από 6.5, ο φωσφόρος δεν εντοπίζεται σχεδόν καθόλου.
• Φτωχή θρέψη των φυτών. Ο φωσφόρος υπάρχει σε πολλές διαφορετικές μορφές ανάλογα με την προέλευση του θρεπτικού (από τι αποτελείται ο φωσφόρος). H μορφή καθορίζει την απορρόφηση, την συγκέντρωση και την ικανότητα ανάμιξης. Οι περισσότεροι προμηθευτές τροφής χρησιμοποιούν φθηνότερο φωσφόρο, που σημαίνει ότι είναι αδύνατο να επιτύχουν υψηλές συγκεντρώσεις του και γρήγορα προσδένονται σε άλλες ουσίες. Φανταστείτε: κρυσταλλοποίηση, γυψοποίηση και κρούστες στο μέσο. Αυτές οι ανεπάρκειες συμπληρώνονται με την χρήση φωσφορικού οξέος για την ρύθμιση του pH.

Επίσης, συχνά παρατηρούμε ανεπάρκεια φωσφόρου και συνεπώς μωβ βλαστούς στα μητρικά φυτά, γιατί ο καλλιεργητής χρησιμοποιεί νιτρικό οξύ για την ρύθμιση του pH. Κάποιοι ανταγωνιστές μας το προωθούν ως pH ανάπτυξης. Αυτό είναι εντελώς εσφαλμένο, ιδίως εάν χρησιμοποιείτε και προϊόντα θρέψης από τους ίδιους ανταγωνιστές.

Φύλλα που είναι καμμένα και πιο ανοιχτόχρωμα αποτελούν κοινό πρόβλημα. Η πιο συχνή αιτία: πολύ υψηλό ή πολύ χαμηλό pH.

Όταν το pH στο μέσο, παραδείγματος χάριν, πέσει κάτω από 5.2 ή αυξηθεί πάνω από 6.0 τότε πολλά διαφορετικά άλατα δεν μπορούν πλέον να απορροφηθούν από το φυτό. Όσο μεγαλύτερη η απόκλιση από το βέλτιστο pH, τόσο μικρότερη η απορρόφηση. Το φυτό είναι ανεπαρκές και πιο ανοιχτόχρωμο. Ωστόσο, η διεξαγωγή ενημερωτικών σεμιναρίων θρέψης, όλον αυτόν τον καιρό, οδήγησε την συγκέντρωση των αλάτων στις τροφές να συσσωρεύεται συνεχώς. Μακροπρόθεσμα, δημιουργείται μεγάλη ωσμωτική ανισορροπία, η οποία θα αντισταθμιστεί με την απορρόφηση νερού από τα φύλλα πίσω στο μέσο. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται επίσης ως κάψιμο των φύλλων (καμμένα φύλλα). Μία πρώτη προειδοποίηση είναι το κατσάρωμα ή το κιτρίνισμα των πάνω φύλλων. Το φυτό αντιλαμβάνεται την ανισορροπία με το μέσο και η πρώτη αντίδραση είναι να κλείσει τα στόματα της εξωτερικής κάτω πλευράς του φύλλου.

Ένα σύνηθες πρόβλημα με τις καλλιέργειες κλειστών χώρων είναι ότι τα φρούτα σκληραίνουν αλλά δεν μεγαλώνουν. Οι καλλιεργητές ξοδεύουν ενέργεια στον εξοπλισμό εξαγωγής και αερισμού, όμως κάποιες φορές ξεχνούν ότι ό,τι βγαίνει έξω πρέπει να ξαναμπεί. Συνήθως, διαθέτουν ένα πολύ μικρό σύστημα εισαγωγής αντίθετα με την εξαγωγή ή τίποτα άλλο παρά μόνο ένα μίκρο άνοιγμα κάπου στο κάτω μέρος. Έτσι, δημιουργείται μεγάλη υποπίεση και τα φυτά λαχταρούν φρέσκο αέρα (CO2), τρόπος του λέγειν. Αν στην πόρτα υπάρχει ένα μεγάλο άνοιγμα για μία εβδομάδα, τα φυτά θα γίνουν σχεδόν διπλάσια μετά από αυτήν την εβδομάδα. Απλά και μόνο η σωστή χωρητικότητα φυσήματος ή μία αρκετά μεγαλύτερη τρύπα εισαγωγής θα είναι οι καλύτερες λύσεις στο πρόβλημα.

Ελλείψεις, ζέστη. Οι καλλιεργητές κάποιες φορές βλέπουν ότι καλλιεργούν φυτά με όγκο αλλά ελάχιστο περιεχόμενο. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε κλίματα που η θερμοκρασία γύρω από το φύλλο είναι 32 ° C και πάνω, ή το φως είναι πολύ ασθενές. Το φυτό εξωτερικά μεγαλώνει, τρόπος του λέγειν... Αν η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή, απλώς μειώστε την θερμοκρασία ή επιτρέψτε στο φυτό να δροσιστεί περισσότερο με μείωση του EC. Όταν το φυτό είναι πολύ θερμό, έχει μεγαλύτερη ανάγκη να δροσιστεί. Αυτό, το επιτυγχάνει εξατμίζοντας περισσότερο νερό. Αν αυτό όμως δεν γίνεται λόγω ξηρασίας του μέσου ή μεγάλης επάρκειας θρεπτικών στο μέσο, το φυτό επιλέγει να αυξήσει την επιφάνειά του ώστε να ψυχρανθεί. Η καλύτερη λύση, είναι να μειώσετε το EC στο μισό με θερμότητα. Το φυτό τότε θα πιεί και θα εξατμίσει περισσότερη ποσότητα για να ψυχρανθεί ακόμα όμως θα λαμβάνει ποσότητες στοιχείων για να τραφεί. Αυτό, εξαρτάται επίσης από τα γονίδια του φυτού, καθώς είναι αυτονόητο ότι ένα φυτό μπορεί να είναι πιο ευαίσθητο από ένα άλλο. Αν το pH είναι κατάλληλο και το EC πριν το πότισμα είναι αρκετά χαμηλό, μπορείτε να αυξήσετε το EC του ποτίσματος. Ακόμα και αν η πρόσληψη θρεπτικών έχει με κάποιον τρόπο σταματήσει ή το φυτό χρειάζεται περισσότερα από τα υπάρχοντα θρεπτικά, το φυτό μπορεί να αυξηθεί σε όγκο.

Πολλοί καλλιεργητές συχνά βλέπουν τις πλευρές των φύλλων να κατσαρώνουν στις άκρες. Τα στόματα, μέσω των οποίων τα φυτά αναπνέουν, βρίσκονται στην κάτω πλευρά των φύλλων. Αυτά, πρέπει να επιτρέπουν στο νερό να εξατμίζεται για να μπορούν να απορροφούν θρεπτικά και νερό. Ωστόσο, εάν προκληθούν διαταραχές που προκαλούν εξάτμιση λιγότερου νερού, τότε το φυτό κλείνει αρκετά από αυτά τα στόματα εξωτερικά του φύλλου. Τότε θα δείτε την άκρη του φύλλου να κατσαρώνει ελαφρώς. Όσο μεγαλύτερη η διαταραχή, τόσο περισσότερα στόματα κλείνουν και τόσο περισσότερο το φύλλο κατσαρώνει. Οι αιτίες μπορεί να είναι οι εξής:

• Υπερβολική εξάτμιση κάτω από το φύλλο. Εάν υπάρχει ζέστη, χαμηλή υγρασία ή ένας ανεμιστήρα που δουλέυει ισχυρά πάνω στο φυτό τότε το φυτό θα εξατμίζει μεγαλύτερη ποσότητα απ'ότι μπορεί να απορροφήσει.
• Υπερβολικά πολλά άλατα στο μέσο λόγω υπερβολικής τροφής ή λανθασμένου pH. Το μέσο πρέπει να αποκατασταθεί λόγω της ανισορροπίας αλάτων τόσο μέσα όσο και έξω από το φυτό (μέσο) και αυτό επιτυγχάνεται με την κατακράτηση νερού ή ακόμα και την απώλειά του από τα φύλλα του φυτού (κάψιμο φύλλων). Τότε το φύλλο λαμβάνει ελάχιστη ή και καθόλου νέα υγρασία και κλείνει τα στόματα για να αποφύγει περαιτέρω απώλειες.
• Η έλλειψη αέρα στο μέσο εμποδίζει την κίνηση των στοιχείων. Τα κατσαρωμένα φύλλα αποτελούν πάντα ένδειξη ότι ο καλλιεργητής πρέπει να αναλάβει δράση.